Wikipedia

Результаты поиска

Показаны сообщения с ярлыком HENRYK MISKIEWICZ. Показать все сообщения
Показаны сообщения с ярлыком HENRYK MISKIEWICZ. Показать все сообщения

суббота, 20 апреля 2024 г.

SUN SHIP. 1980 - FOLLOW US. LP (POLAND)

 SUN SHIP. 1980 

 FOLLOW US. LP (POLAND) 


Polskie Nagrania Muza – SX 1941
Matrix / Runout (Runout Side A): S3X 1941 A K
Matrix / Runout (Runout Side B): S3X 1941 B-2 K
Vinyl, LP, Stereo, 33 1/3, Album, Red Labels
Country: Poland
Записан / Выпущен:  September – November 1979 / 1980
Жанр,стиль: Jazz, Fusion, Jazz-Funk, Contemporary Jazz,
mp3    320 кбит/сек.  97.8Mb
Продолжительность:   40 :12


TRACKLIST:


 SIDE  A

01. PRYMKA  = Lead Scor (H. Miskiewicz) - 08:21
02. BALLADA NA WIOSNE = The Spring Ballad (W. Sendecki) - 06:50
03. SZIPSON (W. Sendecki) - 04:08

SIDE B

04. MROWKA, JAK WIEMY... = An Ant, As We Know... (Z. Jaremko) - 12:01
05. NALEZY SIE WYKUPIC = One Must Pay Ransom (W. Sendecki) - 08: 54

WLADYSLAW SENDECKI-piano, electric piano, polymoog, Arp Omni
ZBIGNIEW JAREMKO-soprano saxophone, tenor saxophone
HENRYK MISKIEWICZ-soprano saxophone, alto saxophone
WITOLD SZCZUREK - bass, violoncello
MAREK STACH – drums
JOZEF GAWRYCH (guest) – percussion
MAREK BILINSKI-setting up the color of keyboards
Recorded in Warsaw, September- November 1979


В этой группе, как нигде, ощущается необычность, некая двойственность состава, с одной стороны,  тяготеющий к усложненной интеллектуальной музыке в духе Намысловского пианист и лидер Владислав Сендецкий, которого можно было услышать в первом составе революционного проекта «Экстра Бол», с другой же – «свингеры»-саксофонисты Яремко и Мискевич, ну и в музыке тоже получается некий, как говорит один мой юный друг, «коктейль», даже не знаю, будет ли вам интересно, но фрагмент пьесы «Ясное дело, муравей…» стоит послушать, а там сами решайте, что к чему.  Кстати, на барабанах играет Марек Стах – в 2005 году мы видели его в Пскове вместе с Томашем Шукальским – Андрей Константинов

Zespol Sun Ship powstal w styczniu 1978 roku z inicjatywy Wladyslawa Sendeckiego i Andrzeja Olejniczaka. Poczatkowo dzialal jako kwartet (W. Sendecki - p, el. p, A. Olejniczak - ts, M. Stach - dr, W. Szczurek - b; po kilku miesiacach A. Olejniczaka zastapil Z. Jaremko - ss, ts), potem, w okresie trwania festiwalu Jazz Jamboree 78 stal sie juz pelnym kwin­tetem (do zespolu dolaczyl Henryk Miskiewicz - ss, as). Jak dotad, naj-owocniejszym dla SunShipu byl rok 1979, kiedy to zarowno publicznosc, jak i krytyka (doroczna nagroda Sekcji Publicystow PSJ za rok 1979) uznala zespol za jedna z czolowych formacji jazzowych w Polsce. Muzyka kwintetu wyrasta z dwu tradycji. Pierwsza - to centralny nurt klasyki jazzu nowoczesnego. Niezaleznie od zwiazkow elementarnych w sensie muzycznym (harmonia, typ frazowania) Sun Ship nawiazuje do idei kwintetu, jako jednej z podstawowych formacji na dlugiej linii od Parkera az do Hancocka (Parker-Silver-Adderley-Davis-Hancock N/.S.O.P). Druga tradycja to, najogolniej rzecz biorac, jazz polski, zwlaszcza ta jego linia, ktora okresla tworczosc Zbigniewa Namyslowskiego. Zwiazki, jakie tu odnajdziemy dotyczyc beda nie tyle cech muzycznych (choc i one ist­nieja z natury rzeczy) ile okreslonego typu emocji, rzadko spotykanej u muzykow wywodzacych sie spoza naszego kregu kulturowego. Na bazie tych zrodel muzycy Sun Shipu stworzyli swoj wlasny styl, w kto­rym szczegolna role odgrywa sposob ksztaltowania formy. Przede wszy­stkim chodzi tu o duza elastycznosc, niekiedy nawet dowolnosc w tra­ktowaniu poszczegolnych elementow formy utworu jazzowego. Przyjecie takiej konwencji umozliwily muzykom zarowno ich indywidualne predy­spozycje psychiczne i warsztatowe (celowo zestawiam tu tak odlegle ka­tegorie!), jak rowniez zalozenia niektorych kompozycji. Przyklad stanowic tu moga chocby utwory Zbigniewa Jaremki (m.in. „Mrowka, jak wiemy..”) budowane z kilku pomyslow tematycznych, ktore wzajemnie sie uzupel­niajac, moga rowniez pelnic role niezalezna (w sensie rytmicznym, har­monicznym) i stawac sie impulsem do tworzenia roznych (w nastroju, dy­namice) improwizacji. Ta niezwykla „barwnosc”, zmiennosc, a co za tym idzie ogromna atrakcyjnosc utworow granych przez Sun Ship, to w duzej mierze zasluga trzech wybitnych muzykow tworzacych filar kwintetu. Pianista Wladyslaw Sendecki, muzyk o rzadko spotykanej wrazliwo­sci harmonicznej, wszechstronny technik, obraca sie w kregu najlep­szych wzorow wspolczesnej pianistyki jazzowej (Herbie Hancock, Chic Corea), choc nierzadko siega do innych zrodel (m. in. reminiscencje klasyki muzycznej). Jego swietne kompozycje (m.in. „Nalezy sie wy­kupic”, „Ballada na wiosne”) zaskakuja bogactwem pomyslow, zwiezlo­scia rozwiazan rytmicznych, wewnetrzna dynamika, nastrojem. Przy­kladem nieprzecietnej inwencji melodycznej jest gra Henryka Miskie-wicza. Budujac szerokie, blyskotliwe frazy na sopranie czy alcie, Mis­kiewicz - zwlaszcza w sytuacjach koncertowych - staje sie glownym aktorem wydarzenia. Posiada dar natychmiastowego nawiazywania kontaktu ze sluchaczem przekonujac go temperamentem, pieknym dzwiekiem instrumentu, klasycznym lukiem frazy. Zbigniew Jaremko to, w przeciwienstwie do Miskiewicza i Sendeckiego, wrazliwosc bar­dziej opanowana, emocja typu intelektualnego o duzym bagazu do­swiadczen. Jego sola, to niekiedy zmudne, ryzykowne drazenie materialu dzwiekowego w strone przekornej chromatyki, to powolywanie do zycia nowych wspolbrzmien o trudnej lecz fascynujacej konstrukcji. Marek Stach i Witold Szczurek naleza do mlodszej stazem generacji, dla ktorej zetkniecie sie w jednej formacji z Sendeckim, Jaremka i Mis-kiewiczem stanowi wielka przygode. Bez ich udzialu trudno bylo by wy­obrazic sobie Sun Ship przelomu lat 1979/80, ich z kolei gra imponuje spontanicznoscia, dynamizmem i rzetelnym przygotowaniem warszta­towym.
Plyta, ktora dostajemy do re i, powstala w studio, w atmosferze ste­rylnej dzwiekowo, co nie zawsze odpowiada estetyczno-emocjonal-nym wymaganiom jazzu. Jej wartosc to glownie obraz Sun Shipu bar­dziej kameralny, skupiony, „intelektualny”, ale z pewnoscia mniej dy­namiczny. Dlatego warto muzyke zarejestrowana na plycie porownac z muzyka wykonywana przez zespol na koncertach. Warto porownac te rozne sytuacje artystyczne, ktore w sumie skladaja sie na jedno z najciekawszych zjawisk naszego jazzu przelomu lat 1970/80, jakim jest Sun Ship.
Tomasz Szachowski

Группа Sun Ship была основана в январе 1978 года по инициативе Владислава Сендецкого и Анджея Олейничака. Первоначально это был квартет (В. Сендецкий - п., эл.п., А. Олейничак - т.с., М. Стах - д.р., В. Щурек - б.н.). Через несколько месяцев А. Олейничака сменил З. Jaremko - ss, ts), во время Jazz Jamboree 78 они превратились в полноценный квинтет (к группе присоединился Хенрик Мишкевич - ss, as). До сих пор самым плодотворным годом для Sun Sbip был 1979, когда и публика, и критики (ежегодная премия, присуждаемая Секцией публицистики Польской джазовой ассоциации в 1979 году) признали группу ведущим джазовым образованием в этой стране. Музыка квинтета основана на двух традициях. Первая - это основное течение современной джазовой классики. Помимо элементарных музыкальных связей (гармония, тип фразировки), The Sun Ship придерживается идеи квинтета как одной из базовых формаций в длинной цепочке от Паркера до Хэнкока (Parker - Silver - Adderley - Davis - Hancock V.S.O.P.). Вторая традиция, вообще говоря, заключается в том, что Польский джаз, особенно направление, определяемое музыкой Збигнева Намысловского. В данном случае связи связаны не столько с музыкальными особенностями (хотя они, естественно, существуют), сколько с эмоциями, которые редко можно встретить у музыкантов, принадлежащих к непольской культурной сфере.
На основе этих источников музыканты The Sun Ship создали свой собственный стиль, в котором особая роль отводится форме. У них очень гибкий, иногда даже совершенно неограниченный подход к джазовому номеру. Такой подход был принят в результате индивидуальных предрасположенностей музыкантов и их подготовки (я намеренно объединяю эти две разные категории), а также характера некоторых композиций. Примером в этом отношении могут служить пьесы Збигнева Яремко (в частности, “Муравей, как мы знаем...”), состоящие из нескольких тем, которые, дополняя друг друга, могут также играть самостоятельную роль (в ритме и гармонии) и давать импульс для создания всевозможных импровизаций (разные по настроению и динамике). Эта “красочность”, вариативность и, следовательно, привлекательность номеров Sun Ship во многом обусловлена тремя выдающимися музыкантами, составляющими основу квинтета. Пианист Владислав Сендецкий, музыкант редкой гармонической восприимчивости, разносторонний техник, опирается на лучшие образцы современной фортепианной джазовой игры (Херби Хэнкок, Чик Кориа), а также иногда использует другие источники (например, воспоминания о классической музыке). Его превосходные композиции (например, “One must pay ransom”, “Весенняя баллада”) отличаются богатством идей, ритмической лаконичностью, динамичным драйвом, атмосферностью. Кроме того, есть игра Генрика Мишкевича, являющаяся примером мелодической изобретательности. Построение широких, блестящих фраз сопрано или альтом Мишкевич становится - особенно на концертах - главным действующим лицом мероприятия. Он обладает даром устанавливать мгновенный контакт с аудиторией, завоевывая ее своим темпераментом, красивым инструментальным звучанием, классическими изгибами фраз. Что касается Збигнева Яремко, то его чувствительность, в отличие от чувствительности Мишкевича и Сендецкого, более контролируема, его эмоции скорее интеллектуального характера, подкрепленные огромным опытом. Его соло - это иногда кропотливые, рискованные исследования звукового материала, стремящиеся к смелому хроматизму или созданию новых созвучий с завораживающей структурой. Марек Стах и Витольд Щурек принадлежат к более молодому поколению, для которого сотрудничество с Сендецки, Яремко и Мишкевичем стало настоящим приключением. Без их участия вряд ли можно было бы представить себе корабль Sun 79/80 годов выпуска. Их впечатляющая игра отличается спонтанностью, энергией и профессиональным мастерством.
Этот диск был записан в студии, в акустически стерильной атмосфере, которая не всегда отвечает эстетическим и эмоциональным требованиям джаза. Таким образом, образ the Sun Ship, который он создает, более камерный, сосредоточенный, “интеллектуальный” и, безусловно, менее динамичный. Вот почему стоит сравнить их музыку на этой пластинке с той, которую они исполняют в концертном зале; обе они создают разные художественные ситуации, которые в совокупности создают одно из самых интересных явлений в польском джазе конца 70—х и 80-х годов - группу Sun Ship.
(перевод Яндекс переводчиком с английского)

Design (Sleeve) M. Karewicz
Engineer: H. Jastrzebska-Marciszewska, W. Trenkler
Programmed By (Setting Up The Color Of Keyboards) Marek Bilinski
Recorded in Warsaw, September – November 1979


Polskie Nagrania Muza – SX 1941
Printed by Lodzka Drukarnia Akcydensowa6
Rights Society: BIEM
Made in Poland
Cena zl 80,  LDA
Оцифровка: ter4212 (rutracker.org)
СПАСИБО!!!





воскресенье, 14 апреля 2024 г.

EVA BEM WITH SWING SESSION. 1981 - BE A MEN. LP (POLAND)

 EVA BEM WITH SWING SESSION. 1981 

 BE A MEN. LP (POLAND) 


Polskie Nagrania Muza – SX 2365
Matrix / Runout (Runout Side A, Stamped): S3X 2365 A-2 K
Matrix / Runout (Runout Side B, Stamped): S3X 2365 B-3 K
Vinyl, LP, Stereo, 33 1/3, Album, Yellow Labels
Country: Poland
Записан / Выпущен:  19.. / 1981
Жанр,стиль:  Jazz, Swing,
mp3    320 кбит/сек. 97.0 Mb
Продолжительность:   39:43


TRACKLIST:

ВОСПРОИЗВЕСТИ ВСЁ


 SIDE A

01. Medley: Them There Eyes, Love Is Here To Stay, Exactly Like You,The Days 
Of Wine And Roses, When The Saints Go Marching In (arr. H. Majewski) - 06:23 
02. Misty (E. Gerner - J. Burke) - 04:29 
03. The Man I Love (G. Gershwin - I. Gershwin) - 03:53
04. Oh What A Beautiful Mornin' (R. Rodgers - O. Hammerstein II) - 03:30
05. Grovin' High (C. Parker) - 01:17

SIDE B 

06. Badz mezczyzna (H. Majewski - M. Czubaszek) - 02:56
07. Czy powie mi pan dzien dobry (Z. Jaremko - M. Wojtaszewska) - 03:29
08. Dzien dobry Mr. Blues (J. Wasowski - G. Perkun) - 05:35
09. Wyznanie wieczorne (Z. Jaremko - K. Trebacz) - 02:51
10. Tylko dni (Z. Jaremko - M. Czubaszek) - 02:47
11. Rob co chcesz (H. Majewski - M. Czubaszek) - 02:41


Ewa Bem - vocals

Swing Session:
Henryk Majewski - leader, flugelhorn, trumpet
Henryk Miskiewicz - clarinet, alto sax
Zbigniew Jaremko - tenor sax
Zbigniew Konopczynski - trombone
Andrzej Jagodzinski - piano
Jerzy Stawarz - bass
Henryk Stefanski - guitar
Tadeusz Federowski - drums
String Orchestra conducted by Zbigniew Jaremko - (07, 09, 10)
Zbigniew Wodecki - vocal (07)

Design (Sleeve) – M. Karewicz
Engineer – J. Slowinska, Z. Gajewska

Про этот альбом могу сказать лишь, что он был самым продаваемым 
в восьмидесятые годы, в Польше было продано в первый год 150 тысяч 
копий, то есть, по понятиям шоу-бизнеса, пластинка стала золотой. Мне 
лично гораздо больше, чем слащавые интерпретации стандартов, 
понравились оригинальные песни со струнным оркестром, седьмой номер, 
«Не скажете ли мне – здравствуй !», все это как-то очень по-польски, 
напоминает кинофильмы моего детства - А.К.


Она сделала карьеру, не поддаваясь музыкальным модам, не достигая
 легкие хиты, не кокетничая аудитории с драматическим истолкованием 
или иконоборческие тексты. Главное было для нее музыка. Была и 
будет, ибо Ева Бем музыкант только поющий. Она также верна своему
 вкусу и, что при этом она чрезвычайно последовательна в выборе 
репертуара, а также пар для совместной музыки. Все это не мешает
, однако, в получении наград на ежегодных фестивалях Лио- Сеньки в 
Ополе, в победе на радио-конкурсах, или в уме писущие свои песни на 
ведущих местах на радиоплейлистах. У нее есть" хорошая пресса", ее 
любят критики и присяжные, и хотя она, безусловно, кумир масс, 
ей нравится та, которая наиболее чувствительна к музыке часть аудитории.
Чего ожидать от этой записи? Прежде всего, после я бы знал милостивым ее слушателям и себе, что Ева Бем не столько же певица, сколько джазовой певицы. Хотя она часто выполняет однако развлекательные песенки - это джазовый подтекст " интерпретации, что при оценке ее пения следует использовать критерии для джаза. Так что давайте не будем искать на этой записи обширную голосовую шкалу, звучания,, bel canta " или классической чистоты интонаций канонов в европейской вокальной музыке. Попробуем скорее выразительный тембр, джазовое звучание и так же фразовое нет, давайте послушаем импровизацию это спонтанная переделка не мелодии, давайте обратим внимание на ритмику и, следовательно, на использование специфического деления, дающего это возбуждающее  явление свинга. Итак, в кругу музыкантов Ева Бем солист музыкант, партнер лучших. С такими только показывается на эстраде или 
в музыкальной студии. И к таким относится группа Swing Session и во главе с одним из известных лидеров польского джаза Генрих Маевский.  

На первой стороне пластинки Евы Бем собрали классический репертуар, 
В сборнике певица представляет своих фаворитов, раскрывающие их в 
зависимости от симпатии полностью, частично или едва заметив цитату. Последний трек на этой стороне едва полторы минуты тема Паркера 
поется скатом и полностью инструментальный, но не лишенный юмора. 
Аранжировщик, Збигнев Яремко, чувствовал необходимость ввести сюда 
пташек, кукушку и часы. 
Другая сторона Ева Бем по-польски". Здесь мы имеем дело с созданием тем, сочиненных специально для нее джазовыми музыкантами. Исключением может быть только песня Ежи Васовского,награждена первой наградой на ежегодном конкурсе  III Польское радио в 1978 году. Композитор один из немногих авторов 
польских песен, которые не занимается джазом, но пишит для кабаре или театра создает темы, которыегармония и мелодика  хороший материал для джазовых стандартов, петь их  будет Ева Бем.
         
Ян Борковский
(комментарий к пластинке перевод на русский Яедекс переводчиком)


Polskie Nagrania Muza 
Printed by Lodzka Drukarnia Akcydensowa
Recorded in Warsaw, April 1981
Rights Society: BIEM
Made in Poland
Cena zl 130, LDA.
Оцифровка: ter4212 (rutracker.org)
СПАСИБО!!!

ССЫЛКА:

СКАЧАТЬ ИЛИ ПРОСЛУШАТЬ







суббота, 13 апреля 2024 г.

SWING SESSION. 1978 - SWING SESSION. LP (POLAND)

МИР ГРАМПЛАСТИНОК


 SWING SESSION. 1978 

 SWING SESSION. LP (POLAND) 


Polskie Nagrania Muza – SX 1695
Matrix / Runout (Runout Side A): S3X 1695 A K II
Matrix / Runout (Runout Side B): S3X 1695 B K II
Vinyl, LP, Album, Red Label
Country: Poland
Записан / Выпущен:  19.. / 1978
Жанр,стиль: Jazz, Swing,
mp3    320 кбит/сек.  101 Mb
Продолжительность:   39:38


TRACKLIST: 

SIDE A

01. BACK HOME AGAIN INDIANA - DONNA LEE - 06:43
(S. G. Haniey, Mc Donald - Ch. Parker, arr. Z. Jaremko)

02. RRZEDE WSZYSTKIM PROSZE NIE RYCZEC - 06:06
First Thing Stop Yelling (comp., arr. Z. Jaremko)

03. FREEPORT BLUES - 06:32
(C. Basie, arr. H. Majewski)


SIDE B

04. YARDBIRD SUITE - 03:39
(Ch. Parker, arr. Z. Jaremko)

05. SOPHISTICATED LADY - 05:12
(D. Ellington, arr. Z. Jaremko)

06. MUTERACEK - 05:08
(comp., arr. H. Majewski)

07. STOCKHOLM L.A. - 06:21
(Al Cohn, arr. H. Miskiewicz)



HENRYK MAJEWSKI - Leader, Trumpet
ZBIGNIEW JAREMKO - Tenor Saxophone 
HENRYK MISKIEWICZ - Alto Saxophone
ANDRZEJ PIELA - Trombone
PAWEL PERLINSKI - Piano
JERZY STAWARZ - Bass
HENRYK STEFANSKI - Guitar 
TADEUSZ FEDOROWSKI - Drums


 Популярнейший среди исполнителей традиционной музыки трубач Хенрик Маевский (Old Timers, а еще раньше The Warszaw Stompers ) наконец-то собрал настоящую супер группу, но, как и у всех «супер групп», у нее одна беда, все слишком гладко и чисто, лично у меня остается впечатление этакой великосветской скуки и снобизма, хотя, может быть, я и не прав. Но гораздо веселее и интереснее эта группа прозвучит через несколько лет в качестве аккомпанирующего состава с певицей Евой Бем – А.К.

Choc „Swing Session" znana jest juz od z gore dwu lat, grupa zwrocila na siebie powszechne uwage dopiero na pamietnym    koncercie ticzas „Jazz Jamboree 77", udowadniajac, ze jej nazwa jest w pelni uzasadniona i - zarazem - ze mozna grac podobno   niepopularny dzis rodzaj jazzu i porywac sluchaczy.
Od czasu, gdy „His" Zabieglinski rozwiazal swoj „Swingtet", nie bylo wlasciwie w Polsce zespolu uprawiajacego styl swing, jesli  nie liczyc efemerycznych i nieprofesjonalnych big bandow. Na szczescie Henryk Majewski, wspoltworca i leader popularnych „Old Timersow" znalazl w sobh dosc zapalu i energii, by znalezc czas na jeszcze cos wiecej i skupic wokol siebie rozmilowanych w Swingu jazzmenow, choc na cod?ion zajetych muzykowaniem stylistycznie odmiennym.  Saksofonisty Jaremko i Miskiewicz sa czlonkami zespolu „Sun Ship"; maje za soba staz zarowno w zespolach tradycyjnych (Zbigniew gral niegdys na klarnecie w zespole „Old Timers", a Henryk - w „Samych Svoich"), jak i nowoczesnych, bo obaj tworzyli   trzon   melodyczny y „Jazz Carriers". Takze u „Carriersow", a wczesniej - w Kwarteci Andrzeja Mazurkiewicza zdobywal doswiadczenia modernisty sta „Swing Session", Pawel Perfinski - dzis gra na stale w Kwartecie Janusza Muniaka. Puzonista Andrzej Piela  gral w  roznych lach tradycyjnych zanim zwiazal sie ze Studiem Jazzowym Polskiego Radia, nagrywal jednak rowniez z Formacja Andrzeja Kurylewicza. Tadeusz Fedorowski wchodzil w sklad „Swingtetow" Zabieglinskiego i Jerzego Matuszkiewicza, a od wielu lat wystepuje w barwach „Old Timers". Henryk Stefanski jest wprawdzie przede wszystkim bandzysta, ale w ostatnich latach, gdy muzyka „Old Timers" zaczela ciazyc ku wczesnoswingowym srodkom wyrazu, zamienia czesto banjo na gitare. Jerzy Stawarz jest najmlodszym wychowankiem grupy „Old Timers". A Majewski?
To czolowy polski jazzman tradycyjny, od wielu lat dzierzacy prymat wsrod trebaczy. Przed 1965 r. odgrywal czolowa role w grupie New Orleans Stompers, choc nie byl jej leaderem. Juz wtedy kom-onuje i aranzuje. W 1965 r. zalozyl zespol „Old Timers", ktory dziala juz 14 lat i pod kierunkiem Majewskiego zdobyl liczne trofea na festiwalach jazzowych. Majewski kierowal rowniez dwoma big foan-:rm. Jego ulubieni trebacze to: Louis Armstrong, Roy Eldrige, Bobby H'ckett, Clark Terry - trudno przy takich referencjach o scisly rozdzial  zainteresowan dixielandem od tych czysto swingowych, to­tez zawsze Majewski byl i jest nadal trebaczem pogranicza dwoch styiow.
Powstanie zespolu „Swing Session" powitalem z ogromna radoscia. Wlasnie takiego, wywodzacego sie z najlepszych tradycji swingu, zespotu brakowalo w Polsce ale nigdy nie bylo zamiarem muzykow swingc vej sesji odtwarzanie przeszlosci. Na kanwie swingowego idiomu . aspol buduje swieze i roznorodne nowe wizje muzyczne. Nowe, m.rno, ze sluchajac niektorych utworow powstaja w nas pewne skojarzenia - co jest nieuniknione: gdyby zadnych skojarzen nie wywolywaly trzeba by bylo zmienic nazwe grupy, z drugiej strony zespo; czyni swiadome wycieczki w pozornie obcy swingowi swiat be bopu,. A wszystko to dzieje sie w zupelnie naturalny sposob.
W pomyslowym zestawieniu „Indiany" z wyimprowizowanym na jej funkcjach przez Charlie Parkera tematem „Donna Lee" sluchacze stwierdza zapewne koegzystencje konwencji swingowej, be bopowej, a nawet dixielandcwej. W balladzie Jaremki, w czesci tematu roz­pisanej na wszystkie instrumenty dete odnajdziemy wplyw stylu aranzerskiego Neala Hefti. Klasyczne swingowo-bigbandowe gra­nie, z „ellingtonowskim" solem fortepianu - tak mozna odebrac interpretacje kompozycji Basiego „Freeport Blues".
Piekny temat Parkera „Yardbird Suite" jest ponownym po „Donnie Lee" nawiazaniem do be bopu, ktore zreszta slychac wyraznie w roz­nych solowkach Miskiewicza na tej plycie, a nawet w trakcie podaranzo-wanego chorusu fortepianowego w utworze leadera grupy -„Muteracek". W „Stockholm L. A." czeka sluchacza pewna niespodzianka jesli chodzi o realizacje warstwy rytmicznej, a w „Sophisticated Lady" - wyrafino­wana aranzacja z dyskretnym pastiszem „sweet musie".
Krystian Brodacki

Although the "Swing Session" has been known for over two years the band actually attracted public attention only at that memorable concert during the "Jazz Jamboree 77", proving thereby that its name was fully justified and - at the same time - that one could indeed play this allegedly unpopular kind of jazz today and thrill the audiences with it. After "Mis" Zabieglinski disbanded his "Swingtet" there had in fact been no group playing in the swing style, except for some ephe­meral and unprofessional big bands. Fortunately, Henryk Majewski, co-founder and leader of the popular ,,0ld Timers", did have enough energy and enthusiasm to do something else as well and bring together the jazzmen who loved Swing while making professionally music of another style. Thus the saxophonists Jaremko and Miskiewicz are members of the "Sun Ship" band: they used to play in both traditional bands (the first of them played the clarinette in the "Old Timers", and the second in "Sami Swoi") and in the modern bands when the two of them formed the main melodic part of the "Jazz Carriers". Also Pawel Perliriski, the pianist of the "Swing Session", was trained in the "Carriers" after having played in the Andrzej Mazurkiewicz Quartet - today he is a member of the Janusz Muniak Quartet. Andrzej Piela, the trombonist, used to play, before his engagement in the Jazz Studio of Polish Radio, in various traditional groups and also made recordings with Andrzej Kuryiewicz. Tadeusz Fedorowski was a member of Zabieglihski's and Jerzy Matuszkiewicz's "Swingtets" and for many years has been appearing with the "Old Timers". Henryk Stefahski is first of all a banjo-player, but lately, as the ,,0ld Timers'" music has been showing a tendency towards the early-swing expression, he has been exchanging the banjo for the guitar. Jerzy Stawarz is the youngest disciple of the "Old Timers". And Majewski? He is a leading Polish traditional jazzman, for many years the major player among our trumpeters. Before 1965 he played a leading role with the New Orleans Stompers, though he was not their leader. Already then he did compose and arrange. In 1965 he founded the Old Timers band which, during the 14 years of its existence, has under Majewski's leadership won numerous prizes at jazz festivals. Majewski also directed two big bands. His favourite trumpeters are: Louis Armstrong, Roy Eldrige, Bobby Hackett, Clark Terry - with such references there can hardly be a strict division of his interest between Dixie's Land and pure swing, and that is why Majewski has always been a trumpeter on the border of two styles.
The foundation of the Swing Session was very welcome indeed. There was a need in Poland for a band of this kind, based on the best swing tradition, but by no means bent on recreating the past. Indeed, the band, while using the swing idiom, produces its own very fresh and new musical visions. Yes, they are new, although on hearing some of them we perceive something familiar which is inevitable: had there been no such associations the name of the band itself should' be changed. On the other hand, the band makes incursions into the seemingly alien world of be bop... And all this happens effortlessly and naturally. In the ingenious confrontation of the "Indiana" with the theme "Donna Lee", improvised on it by Charlie Parker, you will probably notice a coexistence of the swing, bebop and even dixieland conven­tion. In the ballad of Jaremko his saxophone will be making melodic allusions to Stan Getz, while in a section of the theme written for all wind instruments you will find an influence of the arrangement style of Neal Hefti. And the performance of Basie's composition "Freeport Blues" may be described as a classical swing big band playing with an Ellingtonian piano solo.
The beautiful theme of Parker's "Yardbird Suite" is another, after "Donnie Lee", reference to bebop, which can be heard, by the way, on this record in various solos by Miskiewicz, and even in the arranged piano chorus in the leader's number - "Muteracek". In "Stockholm LA." a surprise is awaiting the listener in the realization of the rhythmic part, and in the "Sophisticated Lady" he will admire the refined arrangement and a discreet* pastiche of "sweet music".
Transl. L. WiewiorkowsKi
 
Design [Sleeve] – M. Karewicz
Engineer [Recording Engineer] – J. Zlotkowski, M. Gola
Liner Notes – Krystian Brodacki
Liner Notes [Translated By] – L. Wiewiorkowski


Polskie Nagrania Muza 
Recorded in Warsaw, September 1978
Made in Poland
Cena zl 80,  LDA
Оцифровка: ollleg (plastinka.org)
СПАСИБО!!!


ССЫЛКА:

СКАЧАТЬ ИЛИ ПРОСЛУШАТЬ